LIDIA BĄBEL

uwielbia muzykę z lat 1977-198, m.in. Lady Pank i Perfect. Z zapartym tchem wsłuchuje się w ich muzykę, szukając wątków poetyckich. Fascynuje ją również nietypowy rodzaj muzyki - G-funk, którego polskim przedstawicielem jest rapper Ten Typ Mes oraz zespół 2cztery7.

Kocha wszystkie zwierzęta - te domowe, wiejskie i dzikie. Jej ulubioną pisarką jest autorka sagi o Harrym Potterze - J. K. Rowling. Kocha bajki Krasickiego, fraszki Kochanowskiego i satyry z epoki Oświecenia. Interesuję się starożytnym Egiptem i polityką.

 

 

 

 

 

***

Ławka podpisana niezmiennie
Naszymi inicjałami
Serca, na których wyryto
Tysiące uczuć,
Dusze, które tylko dla siebie
Chciały żyć
I palce na zawsze tworzące jedną dłoń.
Oczy - te same odcienie i barwy,
Ciała - stopione w jeden, niezapomniany
Pomnik miłości.
Usta mówiące to samo, lub
Milczące wciąż razem.


Wszystko to, co tworzy nas pojedynczo,
Stworzyło jedno, gorące ciało,
Jedno rozgrzane serce,
Jedną białą duszę

i
Czworo zapatrzonych w siebie oczu

 

 

 

***

Miłość jest wtedy,

gdy wasze łzy się śmieją,
gdy razem oddychacie,
gdy spijacie ze swoich ust życie.


Miłość jest wtedy,

gdy w głębi lasu
każdy głos jest waszym głosem,
gdy tylko jego słyszycie
i tylko ją widzicie,
gdy chcecie umrzeć, bo on umiera,
gdy chcecie powstać, bo ona powstaje.


Miłość jest wtedy,

gdy mówisz, a on rozumie,
gdy czytasz,
a ona słucha.
miłość jest wtedy,

gdy spadając w dół,
nie pociągniesz go za sobą
i nie stoczysz jej na dno,


Miłość jest wtedy

 

 

 

***

Nagimi stopami chodzę po łące,
Zimnymi kroplami oplatam skórę.


Lekkim podmuchem północnego wiatru
I dłońmi zmęczonymi wczorajszą pracą
Muskasz moje włosy.
Delikatnie i czule.


Patrzymy w przyszłość,
Nie patrząc w przeszłość.
Oszukuj mnie nadal,
Że może być tak zawsze.
Niech nic się nie liczy,
Niech z wodą
Płynie po naszym ciele
słodkie uczucie.
A ja, skąpana w słońca blasku
zawołam cię do siebie i wtulę
Swoją bladą twarz
W twoje czarne, iskrzące się włosy.
Usiądziesz ze mną na wielkim, białym tarasie
I przeczytasz mi nasz wiersz o miłości.


Wyślij mnie w przestrzeń trzech szczęść